Paas Hart

Zo leuk ik het ook vind om (hART-)kadootjes weg te geven, het is ook leuk om kadootjes te ontvangen. Kreeg ik verleden week al de zelfgemaakte kleihartjes van Irene om te gebruiken voor op mijn schilderijtjes, deze keer deed ik mee aan de paasactie op Facebook van Ina Wuite van Speelse kunst  van en die heb ik gewonnen. Hoera.

Paasactie! Win dit kunstwerkje ‘Gewoon thuis’. Schrijf hieronder wat ‘Thuis zijn’voor jou betekent…

Ik antwoordde met een schilderij van mij, ‘Welkom in mijn hart en voel je thuis’…

foto van Claudia C. ten Hoeve.

En zo heb ik nu thuis een heus kunstwerkje van Ina Wuite om te koesteren en zich van harte welkom te laten voelen. Dank Ina!

 

O Denneboom en Valentijn in de Lente

Een paar weken geleden gingen George en ik zijn kerstboom terugbrengen naar het bos, of eigenlijk naar de Kardinge berg in Groningen. Dat werd wel tijd, na drie maanden, maar de boom had ondertussen tenminste lekker op zijn balkonnetje gestaan. Buurman Pim had een opvouwbare schep nog uit zijn diensttijd te leen, dus dat was handig voor op de skoettoeter, want Boom en wijzelf moest er ook nog bij hè.
Zo togen wij, als een wagen volgeladen, naar Kardinge en vonden een fijne plek op de berg. Dat hopen we tenminste, dat het een fijne plek is, want het is de enige naaldboom tussen allemaal loofbomen. Zouden bomen discrimineren? Dat is zo een vraag waar ik nog daaaaaaaaaaaaagen over na kan denken…
Na enige flesjes water, opbeurende woorden en mooie wensen lieten we hem ons nazwaaiend in de wind achter. Dag, daaaaaaaaag, tot snel Boom!

Afgelopen weekend gingen we op bezoek bij onze boom, en deze keer mocht Vivlos mee, de hond van George en zijn zoon, genoemd naar een Grieks dorpje op Naxos. Even hallo zeggen en kijken hoe hij er bij stond. Hm, wel wat bruin…..zal het wel goed gaan? Eerst maar een paar flessen water geschonken over z’n wortels (proost!) en toen, o denneboom, o dennebooooom ♫♫ zingend, een hARTkadootje gehangen aan zijn takken. En, hm hm, ik bleek een kaartje met Happy Valentine aan het hARTje te hebben gehangen. Nu ja, misschien dat iemand het kadootje dan extra snel zal meenemen omdat het er, ogenschijnlijk, al zo lang hangt? Het zal mij benieuwen…

En jaaaaaa, het hARTkadootje is in een record-tempo gevonden, door Katy Jacobs-Smid en kornuiten. En wat leuk, een reactie mét foto op facebook (www.facebook.com/hARTkado.NU) :

Wij hebben een leuk kadootje gevonden op de Kardingeberg! Heel verassend om dat zomaar te vinden.
Wij hebben een leuk kadootje gevonden op de Kardingeberg! Heel verassend om dat zomaar te vinden.

Hartenvirus

hARTjes Irene Logtenberg

Deze week had ik voor de eerste keer bezoek van kunstenvriendin Irene. Zij woont tegenwoordig ook in Hoograven (al weer vijf jaar hoor), maar ik heb haar leren kennen op mijn papier maché cursus onder aan de gracht. Dat is zo lang gelee dat we niet eens meer precies weten hóe lang gelee… een jaar of dertien, veertien, vijftien. Ik was op zoek naar een manier die bij me paste qua ‘kunstenmakerij’. Na jaren van stilte op dit gebied was ik op ontdekkingstocht. Papier maché, model schilderen, schilderen op muziek, keramiek, model boetseren, alles vond ik leuk, maar wat nou echt bij me paste?  Uiteindelijk is het schilderen geworden, met acrylverf (lekker vlot en snel droog) en gemengde materialen (geboren vanuit beperking) in uiteenlopende technieken. Zonder pretenties, lekker verder ontdekken. Favoriet was ‘KLATSJ!’ , zo uit de pot. Hèhè, eindelijk expressie.
De cirkel lijkt rond, nu ik voor mijn deelname aan de expositie Mini van Atelier Open, voor het eerst weer gebruik maak van de techniek papier maché gecombineerd met mijn acrylverf en extra’s. Ik wil de ruimte in, mijn dromen niet alleen figuurlijk maar ook letterlijk de wereld in schilderen.
Grappig dat juist nu, na al die jaren, Irene voor het eerst bij mij thuis komt. En zo lief ook,  zij heeft, aangestoken door mijn hartenvirus, kleihartjes voor me gemaakt om te gebruiken voor m’n haRTkadootjes. Schattig zijn ze hè!