En Valentijnshart nr.7

hARTkado.NU ValentijnNiet alleen ik kreeg in de nacht naar Valentijnsdag toe een kadootje (ik weet nog steeds niet van wíe!), Han heeft die nacht een hartenschilderijtje, met een kaartje met Engelse tekst, aan een deurknop gehangen… Waarom is Engels hier zo van toepassing, omdat één van de geliefden (van het daar wonende stelletje) uit Mallorca afkomstig is en nog niet zo goed Nederlands spreekt.

‘En ja, het is een heel mooi stelletje,’ zo schreef Han aan mij,  ’die hadden gelijk door dat het via mij kwam. Hoe kan dat toch? Probeer ik volstrekt sneaky door de nacht te sluipen :-)
Ze hadden heel mooi van rozenblaadjes een hart op tafel gelegd met hartjes daar weer in en dat op FB gezet. Toen dacht ik… verrek, ik heb die Engelse hartcadeautjes van je. Een van de twee meiden bleek dienst te hebben, pacemakertechnoloog, dus die stapt midden in de nacht naar buiten… HUH was da?  Maar toen moest ze gelijk door naar het UMC Utrecht om een pacemaker af te stellen. Maar de smaak was wel gemaakt. Komt ze thuis zegt ze tegen haar vriendin, wat een leuke verrassing……………………’.

Heerlijk, ik smul van deze verhalen. Dank Han!

Verrassende Valentijnsdag

Valentijns’dag’ begon dit jaar meteen om middernacht al verrassend, met een geritsel in de gang. In eerste instantie sloeg ik er geen acht op, ben wel geritsel gewend van het jarenlang samenleven met poezenbeesten, totdat het tot me doordrong dat ik momenteel geen poezenbeesten in huis heb… Op onderzoek uit bleek er een pakje in mijn brievenbus te hangen! Niemand -meer- te zien natuurlijk. Het enige wat er op stond was heel klein op de achterkant ‘claudia’. Er in zat een heel mooi boekje, een gedichtenbundel van Oeke Kruythof, Licht in Stilte, over liefde, dood, geluk, verdriet en vriendschap. Het leven dus. De bundel is een cadeau van vrienden van Oeke, voor haar 75e verjaardag, en bedoeld om weg- en door te geven. Dat leek me een link met mijn hARTkado`s, dus dacht ik meteen aan Han-de-Sponsorman als hoofdverdachte, die is dol op dit soort verrassingen. Hij ontkende, maar ik ben een week lang hardnekkig blijven geloven dat hij het tóch was….. Maar écht niet, dus mijn zoektocht duurt voort.

De volgende dag, of eigenlijk dezelfde dag, ging ik mijn speciaal voor Valentijn gemaakte hARTkadootjes te vondeling leggen. Om te beginnen op de kinderboerderij Nieuw Rotsoord, waar mijn hARTkado-HOTSPOT is. Met nieuwe  kaartjes  met ‘Vrolijke Valentijn!’ er op. Op de terugweg kwam ik langs een overdekte fietsenparkeerplaats, een beetje een saaie boel daar, dus dat leek me ook wel geschikte plek om op te fleuren met een feestelijk kadootje. Mijn moeder nam een hARTje mee om stiekem aan de deur van haar bovenbuurvrouw te hangen en ik ging naar George, dus nam ik er één mee voor in de trein. Nu zit de trein van Utrecht naar Groningen altijd bomvol, dus dat was niet echt handig voor het stiekem neerleggen van een kadootje. Ik heb gewacht tot we in Groningen waren en iedereen de trein uit was en heb het toen snel neergelegd en een foto gemaakt. Dat was nummer vier.

Op Facebook had ik een heuse Valentijns Verloting. Wie wilde mocht zich aanmelden om kans te maken op een hartenschilderijtje. De volgende dag heb ik alle namen in een hoed gedaan en, met George als secretaris, de winnaar er uit getrokken. Dat werd Barry uit Doetinchem. Hij kreeg zoveel felicitaties als reactie dat hij wel jarig leek.

Het einde van de Valentijnsdag was minstens zo verrassend als hij begon. George haalde me op van de trein en nam me mee naar het Noorderplantsoen, er was hem verteld dat daar ook hartjes waren… En nou en of, overal rondom de vijver hingen aan bomen en struiken zelfgemaakte hartjes en posters met liefdesspreuken van Loesje. Zoooooooo gaaf! Het bleek te gaan om een actie van HookedonLove.nl, en was voor de tweede keer dat ze dit deden, met meer dan DUIZEND! hartjes die ze afgelopen maanden met elkaar hadden gemaakt. Ik vond het sprookjesachtig, en heb er als kleine toevoeging mijn laatste Valentijnshart opgehangen aa een bankje. Toen we een tijdje later uit de kroeg kwamen was het al weg…

 

Nieuwe ValentijnshARTen

hARTkado.NU Vrolijke ValentijnIk heb altijd wel een paar hARTkadootjes op voorraad, maar voor Valentijnsdag wilde ik toch graag een paar nieuwe maken. Dat kwam er niet 1,2,3 van.
Ik ben bezig met het maken van geheel nieuwe schilderijtjes van 10 x 10 cm voor Atelier Open Mini. Het kleine formaat is voor de meeste deelnemende kunstenaars totaal nieuw, dus een leuke uitdaging, maar ik ben er door mijn hARTkadootjes al aan gewend, dus zoek ik mijn uitdaging een stapje ruimer. En daar ben ik lekker mee bezig, zo lekker, dat ik er bijna niet mee kan stoppen. Een goed teken natuurlijk, maar m’n hARTkadootjes wilden ook nog.
Dus, op `t nippertje, vijf  nieuwe ValentijnshARTen, om morgen mensen -hopelijk- mee te verrassen. Eentje gaat er naar de hARTkado-HOTSPOT op Nieuw Rotsoord, eentje is voor in de trein, en de andere drie (of meer) zijn nog een verrassing, ook voor mij.

Én ik heb voorzichtig het plan opgevat er morgen ééntje te verloten op mijn facebookpagina hARTkado.NU, eens kijken wat er van komt…

Toekomstbomen

Er wordt flink gekapt, in het bos van Landgoed Vosbergen (Drenthe). Geoogst wordt het zelfs genoemd, want er wordt gewerkt met oogstmachines. Ook in het bos dient men tegenwoordig snel en efficiënt bezig te zijn.
Mij lijkt het kappen van bomen net zo erg als het slachten van dieren, maar het is met reden. Ruimte scheppen. Ruimte, ik citeer Bosbeheer Vosbergen, opdat het bos mooier en robuuster wordt, en extra ruimte creëren voor sommige bomen die belangrijk worden geacht. Toekomstbomen.
Nu hebben wat mij betreft alle bomen de toekomst, maar tja, ook, zonder snoei geen groei en bloei. Ik schreef er ooit een gedichtje over. Ik ga er maar even niet al te diep over filosoferen. Ik ben in elk geval blij dat ik met míjn werk dingen mag maken en toevoegen, i.p.v. weghalen.
Zo trekt een ieder het best zijn eigen schoenen aan…