Score 4-5

Het is nog volop zomer, maar het einde van de vakantie nadert toch alweer met rasse zonnesprongen. Helaas! Ik vind het zo een gezellige tijd met ruimte en vrijheid voor allerlei nieuw en anders samenzijn. Iedereen loopt een beetje in en uit het huis en vaste bed- en opstatijden lijken nooit bestaan te hebben. Een logeetje hier, logeren daar, eiland hoppen door deze of gene en wat langere tijd in Groningen. O, wat vind ik het daar fijn en het is er altijd leuk hArtKadootjes te vondeling leggen én uit te delen. Ik heb even zitten tellen, en de score is 4-5, met alleen maar winnende partijen. Vier te vondeling gelegd (aan de deur van de moskee op de Korreweg, op een bankje aan het Van Starkenborchkanaal, één `s middags en één `s avonds op het Noorderzonfestival) en vijf uitgedeeld. Weer op hetzelfde festival, maar ook aan Leontine met wie ik samen een feestje heb voorbereid en die ik zo lief vind, en eentje was wel heel bijzonder: een kennis uit Utrecht vroeg mij of ik misschien een schilderijtje bij haar moeder wilde brengen die in Groningen woont. Door de afstand zien zij elkaar niet zo veel, en het leek haar leuk haar te verrassen Nou, dat vond ik een mooi idee, dus ben ik met George op zoek gegaan naar het huis van haar moeder. Ze was, begrijpelijk, hogelijk verbaasd en vroeg heel schattig of ze misschien jarig was…ingeschoten. Vandaag was ik vast even aan de slag, en dat voelde ook wel weer heel fijn.  Oftewel…wordt vervolgd

Het hArtProject ga ik ook na de zomervakantie dus zeker voortzetten, maar ook mijn ‘gewone’ schilderen wil ik weer oppakken, want dat is er door het project best bij .Festival Noorderzon, bankje van Starkenborchkanaal, moskee Korreweg, hARTkado.NU

Hartendiefje

Vandaag kwamen de Griekse vakantiegangers gezond en gebruind weer terug, en wel mijn twee kinderen  (Tommas en Nova, waarvan de eerste verleden week 16! is geworden), mijn zus en schoonbroer, en mijn superdefluper nichtje en  je reinste hartendief Sophie. Ik had een schilderijtje voor haar, in haar favoriete kleuren. Volgende keer komt ze er zelf één maken, maar vandaag hielden we het even bij deze en het maken van hartsmeltende foto`s…

hARTkado.NU, sophie

Noorderzonnekes!

Helaas stond de camera niet goed ingesteld, maar ik heb supergenoten van het Noorderzonfestival en het uitdelen en te vondeling leggen van de hArtKadootjes samen met George en zijn zoon. Als dank kreeg ik dikke zoenen!

Zoek de Moskee

Of er in Groningen ook een moskee is, vraag ik aan George, en zo ja, wáár dan. Er is me er in de afgelopen twee jaar nog niet één opgevallen. Ik ben hier wat langer vanwege de vakantie en wat expositie-uitzoekmogelijkheden en natuurlijk de liefde, en dan is het leuk ‘zoek-de-verschillen’ spelen tussen de twee steden. Thuis, in Utrecht, staat er één bij mij aan de overkant in het park en is het een dagelijks onderdeel van mijn buurt. Op vrijdag wordt er om-en opgeroepen voor het gezamenlijk gebed en zijn de gewoonlijk rustige straten plotsklaps vol mensen en rijen dik geparkeerde auto`s. Gezellig hoor, een beetje leven op straat en zo weet je altijd wanneer het vrijdagmiddag is. Net zoiets als dat je altijd weet dat het maandagmiddag is als de maandelijkse sirenes afgaan.

Nu zal er in Groningen toch vást een moskee zijn, maar wáár weten we niet zo één, twee, drie. Dat zoeken we op! En ja hoor, tot onze verbazing ligt één daarvan zelfs bij George in de straat, de Eyup Sultanmoskee. Dat moet natuurlijk uitgezocht… En zo komen we nummertjes aftellend bij de Sionskerk op de hoek van de Korreweg en het Floresplein. Ik had me al eerder afgevraagd wat voor een (fraaie, de stijl ontleend aan de Amsterdamse School) kerk dit was, maar hij blijkt sinds 1980 al gebruikt te worden als buurtcentrum en moskee. De ingang van de moskee blijkt via een hek. Het ziet er wat karig uit. Maar, ik ben ook in Groningen voor mijn hArtKado-project, dus dat komt mooi uit…En zo heb ik een goede plek gevonden voor mijn eerste uit te delen feestelijk ingepakte paarse schilderijtje.

Inpakken en Wegwezen

Op het moment van schrijven zitten we te wachten, zo ongeveer. Om één uur worden mijn kinderen opgehaald om met mijn zus, zwager en nichtje Sophie naar Griekenland te gaan. Wat een feest! Ik vier ondertussen mijn eigen feestje met het inpakken van m`n nieuw gemaakte hArtKado`s. Deze keer in drie verschillende maten. Ter voorbereiding van mijn eigen vakantie, want over enkele dagen vertrek ik naar het Noorden en de Noorderzon, en ik neem mee…

Maria Hart

Gister was ik even naar de stad met mijn zoon, verjaarskadootjes voor mijn zus zoeken. Ik kom dan al snel uit bij de Wijze Kater op de Mariaplaats. Prachtige kaarten, heel breed gesorteerd op gebied van (spirituele) boeken, muziek en duizend-en-één edelstenen. Heerlijk. Als ik er binnenkom voel ik me er al thuis. Sowieso qua geur, want ik haal daar ook mijn wierook. De eigenaar vertelde over waar hij allemaal gewoond had. Laatste plek was Mexico. Dat wil ik later ook, reageerde ik, de wereld een beetje overbewegen. Waarom niet nu, reageerde hij terug. Ik wees op mijn zoon, even maar niet, mijn kinderen zitten nog op school… Ze hebben in Mexico ook scholen, kwam het verrassende antwoord. Wow, wat een eye-opener. Niet dat ik nu naar Mexico vertrek, maar weer eens het besef hoe verschillend mensen kunnen denken en daar in vast kunnen zitten (lees: ik). Mooie kadootjes zijn dat, zulke mini-gesprekken. Weer buiten heb ik met extra bewustzijn een hArtje op één van de banken van de rustieke Mariaplaats achtergelaten.

Project Zin

Projecten lijken ‘in’ tegenwoordig. En met recht, want het is superdefluperst leuk om te doen. Met een kop en een staart en heel veel tussenleer en binnenpret. En samenpret. Vroeger op de school voor Mode&Kleding hadden we al project-dagen. Op dinsdag. Veel samen uitvinden en alles uitproberen wat God nog niet bedacht had. Weinig creatievere dagen meegemaakt dan die.

Onlangs werd ik uitgenodigd door Irene (Logtenberg), mede-kunstenaar bij mij om de hoek. Ik heb haar leren kennen destijds bij een papier maché cursus, welja. Irene is al een tijdje bezig met een kunstproject voor in het net afgebouwde wijkcentrum Hart van Hoograven. Mensen typerend voor de buurt worden op de foto gezet en ge-exposeerd. Denk aan de bloemist, de fietsenmaker, de turkse groenteboer, en wij twee komen er ook op, als de kunstenmakers. Leuk! We hebben er een zonnige middag voor uitgetrokken en hadden mooie pret gevolgd door een inspirerende avond. En passant viel mijn oog bij haar in huis op een snoeptrommel, ik zag het meteen, die moest beschilderd zijn door George. En ja hoor, klopte, bij navraag. Toch,  dit terzijde. Ik ben benieuwd naar de afronding van het project en de bijbehorende foto-expo.

Ook bij het Pimp-je-Portiek project word ik er fraai opgezet. George heeft mij geschilderd als één van de vier muzikanten die hoog boven op de panelen pronken. Een echte eer hoor. Het is een geweldig spektakel van een half jaar. Het laatste der panelen is nu in de maak. In september komt er een feestelijke afsluiting tevens opening. Die dag staat met vlag en wimpel genoteerd.

Zelf heb ik er ook zin in gekregen, in zo een project. Nu heb ik natuurlijk mijn hARTkado-project, en dat is erg leuk en bijzonder om te doen, maar het is een doorlopend project zonder een hoogtepunt/afronding. Ik ga eens nadenken over hoe ik daar op eigen wijze hoogtepuntjes in kan aanbrengen. Ideeën zijn van hART

e welkom.