Zomerse Harten

Eindelijk, het is zomer in ons kikkerlandje. En zomer in mijn hart, die staat vol in bloei. Het hARTkado-project geniet er van mee, liefde in en om me heen. Mooie, lieve en ontroerende reacties heb ik al mogen ontvangen, en elke reactie is zo welkom. Zij zijn míjn kadootjes én belangrijk voor het geheel van het project. Dankzij de reacties weet ik waar de kadootjes terechtkomen en bij wie, wat diegenen er mee doen en wat het teweeg kan brengen. Doordat het project in de openbaarheid gebracht wordt lezen en horen andere mensen er over, en kan er weer wat bij hen teweeg gebracht worden. Een warm sneeuwbaleffect!

Ik weet niet hoeveel hARTjes er inmiddels te vondeling zijn gelegd, maar afgelopen week  zijn er weer een paar meer door het land verspreid. Han-de-Sponsorman heeft er twee tijdens zijn werkbezoeken achtergelaten, beide in een ziekenhuis. De eerste in het WKZ te Utrecht, de andere in het Nij Smellinghe ziekenhuis van Drachten. Ik hoop dat ze ook daar een beetje extra zomer hebben kunnen toveren.

Mijn vriendin Inge ging naar de Parade, ook hier in Utrecht, en was graag vrijwilligster voor het uitdelen van een schilderijtje. Ze zag daar een vrouw staan te wachten, bij navraag op haar vriend. Haar naam was Rina en zij wilde zeker wel een kadootje. Met stralende foto`s als gevolg.

Ook Groningen werd weer twee hartjes rijker. Eén vlakbij Peize, aan de rand van het Stadspark, op de Bruilweering. Wat een superleuk gebiedje. We reden daar genietend van alles en elkaar op de skoettoeter en ik spotte een sprokerig aandoend tafereel met hartjes en al. Daar moest even gestopt. En met recht, zo bleek, het is me een ware kadoplek. Een vrouw geeft thaise massage, een man maakt er toegepaste staalwerkkunst en kinderen spetterden in een bad gestookt op echt vuur. Je kunt het al raden, ik wil daar wel wonen!

Maar aan alles komt een end ten einde weer iets nieuws te kunnen laten beginnen, dus bracht George mij naar het station waar ik ten afscheid van een heerlijke zomerse vakantievierdaagse een hARTkadootje heb gehangen aan het Peerd van Ome Loeks. Het beeld schijnt een symbolisch beeld voor de stad Groningen te zijn, maar ook na het lezen op Wikipedia snap ik nog niet goed waarom. Misschien omdat ik Utrechtse ben? Het schilderijtje was in elk geval snel gevonden en meegenomen, zo zag George, nadat hij mij had uitgezoend en -gezwaaid. Ome Loeks en zijn peerd hebben er niet lang van kunnen genieten. Blijft elke keer weer spannend wie dan wèl…

 

Eén van de hArtjes is helemaal in Brabant terechtgekomen:

Lieve Claudia,

Graag wil ik je bedanken voor dit ontzettend leuke idee waardoor ik het hART cadeau in Groningen bij het station aan de arm van de ‘witte’ man van het standbeeld voor het station mocht vinden.
Heel erg leuk idee: ik waardeer dit zeer: zeker je mooie HART verwarmende boodschap die hiermee verbonden is.
Tot nog toe houd ik het schilderijtje voor mezelf: omdat het zo mooi bij me past, maar wellicht krijgt het nog een andere bestemming.
Dank je wel voor je mooie, originele werk en veel plezier en succes ermee.

 

Terschellinger Harten

Wat een super vakantieweek was dat op Terschelling, en o, wat een pracht van een eiland vind ik het toch en wat fijn om daar hARTkadootjes te vondeling te leggen. Het eerste werd door de jeugd van het gezelschap achtergelaten op het bankje bij de Dodemanskisten, tegenover het verlaten huisje, ook wel de mooiste plek van het eiland genoemd. Deze sprokenplek lag pal achter ons huisje.

Met het volgende hARTje hebben we veel plezier gehad. George nam ons mee uit eten bij de Walvis, aan het groene strand, ook al zo een geweldige plek. Het kadootje werd gelegd onderaan het heuveltje met het beeld van de vrouw die uitkijkt over zee. Vanaf onze plek konden we de gebeurtenissen redelijk volgen. Het was zo leuk om te zien hoe mensen stopten, keken, doorliepen, terugliepen, en wat al niet meer. Dikke pret. De serveerster snapte er niks van wáár we toch zo een pret om hadden. Uiteindelijk werd het schilderijtje meegenomen door een stel-met-fiets die er eerst lange tijd naar hebben staan te kijken.

Helaas kon het eerste logeergezelschap maar twee nachten blijven en hebben we ze dinsdags al weer uitgezwaaid bij de boot. Mét een hartje om op de boot een leuk plekje voor te vinden. Dat is gelukt, en het is meteen gevonden ook, zo bleek uit een reactie! Supersuperleuk. Een nieuwsgierig meisje had het gevonden en meegenomen voor haar ouders die ze best had gemist tijdens haar vakantie. Het hangt nu bij hen thuis aan de muur.

Het vertrek van George en zoon, betekende meteen de komst van mijn vriendin Sylvia en zoon. Ook zij heeft zo haar dierbare plekken op het eiland en eentje is er wel héél speciaal. Twintig jaar geleden is zij op het eiland getrouwd en hadden ze een heel feestweekend dat gehouden werd in de Wierschuur, stukje verder nog dan Oosterend. Wat kan ik me dat nog goed herinneren zeg. Ze is er een hARTkadootje gaan leggen, of hangen eigenlijk, aan de waslijn.

Mijn favoriete plek is op het hoogste duin in West. Ik heb daar mooie dromen mogen dromen. De laatste avond van mijn vriendin zijn we daar wezen ‘zonsondergangen’. Met feestelijk een witte wijn erbij. Aan het hek met uitzicht over de rode daken, de Brandaris en de haven, heeft er, heel even, een vrolijk hartje gehangen, maar niet voor lang. Een blond sterrenmeisje zag het en aarzelde geen moment…

De Brandaris zelf hebben we ook niet overgeslagen. Toch een karakteristiek punt op het eiland en ik houd zo van zijn schijnsel over de nachtluchten. En tja, aan elk begin komt een eind, anders komt er nooit weer iets nieuws. Als afscheid hebben we een hARTkadootje te souvenir gelegd op de boot. Hopelijk tot volgend jaar!

Vrolijke Vakantie Harten

Afgelopen weken heb ik vrolijke vakantie hARTkadootjes gemaakt, leuk zeg, op deze manier voorpret beleven. Terschelling……….. he’re we come!!!

Baarns Hart

Hoi Claudia,
Hier dan de foto die je ons vroeg van het plaatsen van jou hARTkado.
We hebben even lopen dubben waar we het precies neer wilden zetten en wanneer, want we wilden het graag samen doen.
Afgelopen Maandag was het zo ver, we hebben het kadootje geplaatst onder ons favoriete bankje langs de Eem, Dit is voor ons een zeer bijzondere plek.
We komen hier regelmatig om de hectiek van de wereld even van ons af te laten glijden om een ontmoeting met een jagende uil te hebben te zien hoe futen elkaar het hof maken en later hun kroost groot brengen, vaak in stilte of met een relativerend gesprek, een ontmoeting met nieuwe mensen of heel oud bekenden en natuurlijk om het uitzicht. Nergens in Baarn is, wat ons betreft een beter plekje te vinden.
We zijn heel erg benieuwd wie het gevonden en meegenomen heeft, wie weet komen we daar op een of andere manier nog achter.xXx Annemarieke & Hanz

hartkado-hanz-en-annemarieke

Harten Festival

Zaterdag was er Streeet!!! Straatfestival in Groningen. En o, wat was dat leuk en feestelijk. Overal gebeurde iets verrassends, met groot enthousiasme gebracht. Eigenlijk zou er elke dag festival moeten zijn… Ik had mijn bloementas gevuld met hARTkadootjes en rode rozenblaadjes bij me, maar nog geen plan over hoe en waar neer te leggen. Uitdelen, had ik me laten ontvallen, maar zou ik dat durven? Nou, met George wel. George bood mensen, met tekst en uitleg, een schilderijtje aan, en ik vroeg of ik een foto mocht maken voor op mijn site. Elke keer was het alsof de zon doorbrak op de gezichten en het was zo leuk eens zelf te zien hoe blij mensen op kadootjes reageren! Ik heb zin om nog veeeel vaker samen met George hARTjes uit te gaan delen, en dat gaan we ook zeker doen. U kunt ons natuurlijk ook inhuren. Wat een feest, wat een Harten Festival!