Strrreeet!!! Straatfestival

Aanstaande zaterdag -o, dat is morgen al- is er een straatfestival in de Korrewegwijk, Groningen. De straat als podium voor muziek, theater en acrobatiek. Gewoon puur, zonder podia en extra horeca voorzieningen. George zit in de organisatie, dus ik ben he-le-maal op de hoogte: looporkesten, steltenlopers, goochelaars, parades. Optredens van Entre-Sonore en Mannen met Kleintjes en `s avonds een afterparty op de Binnenplaats van het Paleis. Tussendoor mag ik met deze ‘levende kunstwerken’ mee dineren, das nou een voordeel als ‘vrouw van’, hiephoi!

Ik ga er hARTkadootjes uitdelen, gewoon, op mijn eigen bescheiden wijze. Ben al dagen van vroeg tot laat aan het werk. Zo nog even de laatste loodjes inpakken, en dan hup met de trein, hup naar Strrreeet!

Wat steekt daar boven mijn struikgewas…

…uit.

Han-de-Sponsorman kwam langs, voor een kop koffie in de tuin en om een beetje voor Sinterklaas te spelen in juni. Hij helpt mij met materialen voor het hARTkado-project. Daarbij is het altijd gezellig en boeiend, een Han op bezoek. Hij zit vol ideeën en plannen, en hij voert ze nog uit ook… Hij is ook een beetje maf, en zo zie ik het graag. Ik had twee schilderijtjes voor hem ingepakt om mee te nemen en op een fraai plekje weer achter te laten. Ik ben reuze benieuwd, want naast goed gezelschap en een wakkerschudder, is het ook nog eens een uniekehartkadoplekjeszoekerenvinder. Van wachtkamer tot wensput in een ziekenhuis, van het noorden van Nederland tot in België aan toe. Voor zijn werk komt hij overal. Nieuwsgierig? www.allmedical.nl  En ik, ik ben al weer flink bezig met het maken van nieuwe hARTjes.

Dead Can Dance

Afgelopen maandag was ik naar een concert van Dead Can Dance! Dat wist ik al een tijdje, dat ik daar heen ging. Gewoonlijk ben ik niet van vooruit plannen, maar ik kreeg in januari  zo een lieve uitnodiging van goede vrienden nog vanuit mijn modevakschooltijd, dat ik de verrassing met beide handen aangreep. En gelukkig maar. Het was een prachtig optreden dat me raakte in mijn zieletje. Muziekreizen terug naar vroeger en beyond. Maar het fijnst was toch wel het gezelschap, heerlijk warm hen weer een avondje te ont-moeten, heerlijk als vriendschap zo kan bestaan. Als kleine blijk van dank had ik een hARTkadootje voor Annemarieke bij me. Ik had ook een schilderijtje bij me met de intentie een willekeurige concertbezoeker er mee te verrassen, maar ik werd zo meegenomen in de muziek dat ik het grotendeels ben vergeten. Het allerliefst zou ik het op het podium neergelegd hebben, voor de zangeres wier stem bij haast omver blies, maar mijn gedachten willen soms andere dingen dan mijn verlegen kant doet. Toch vind ik dat ook mooi, als je meegeeft aan hoe het ís, komen er weer nieuwe dingen uit voort. Ik heb het hARTje meegegeven in de zorgzame handen van Hanz & Annemarieke. Zij gaan er een mooi plekje voor te vinden in Baarn, waar zij wonen. Dat is hen dubbel en dwars toevertrouwd…

Dat Kleine Harten ook Groots kunnen zijn

http://www.facebook.com/hARTkado.NURob heeft zijn hARTkadootje met grote graagte ontvangen en ik kreeg een reactie met foto retour op mijn nieuwe Facebookpagina http://www.facebook.com/hARTkado.NU Deze pagina heb ik aangemaakt vanuit de gedachte en het principe ‘Alles wat je aandacht geeft groeit’. En zoist, al is het met nog zoiets kleins, iedereen kan op zijn eigen manier iets doen om de wereld -nog- een beetje mooier te kleuren. Begin eens met een glimlach. Mooi synchroon is dat ik drie reacties achter elkaar kreeg die hier op aansluiten:De eerste is van Rob:

N hartkadootje ontvangen:-) hoe mooi simpel en toch groots kunnen we voor elkaar zijn!!
Prachtig inspirerend en hartverwarmend!

De tweede kreeg ik op mijn nieuwe facebookpagina:

Wat een ontzettend leuk en vooral hartverwarmend initiatief. Ik heb vol bewondering en ook ontroering op je website gekeken. Als we allemaal een heel klein beetje meer ons hart laten spreken, ziet de wereld er veel mooier uit.

En één van Wim op mijn site alhier:

Het lijkt onbenullig, maar dit is een paar gram actie die meer waard is dan kilo’s geleuter over een betere wereld.

En hier kan ik eindigen zoals ik mijn vorige blog eindigde, want zulke reacties spreken voor zichzelf: Punt.

Hart met Kaarsjes

hARTkado taartafdeling Albert Heijn

Gisteren had ik zin om weer een hARTkadootje te vondeling te leggen. Ik zou net naar Albert Heijn voor wat dagelijkse boodschappen, maar daar had ik er al eerder één achtergelaten, met Valentijnsdag. Maar wie zegt dat ik geen twee, drie, vijf keer een zelfde locatie uit mag kiezen…….maf hoe een mensenhoofd zichzelf kan beperken om niets soms. Dus lekker wel AH als locatie genomen en ik wist ook al welk schilderijtje, Celebration, eentje met kaarsjes, en dan op de taart-afdeling, tralala. Spannend ook, want ik maak altijd een foto-op-locatie voor mijn archief en dit blog, en in zo een boodschappenwinkel zijn best veel mensen en die kunnen allemaal zien wat je doet. Dan komt de verlegen kant van mijn persoon naar boven. Graag ben ik dan even onzichtbaar, wat trouwens ook weer niet echt een pretje lijkt te zijn, als je het boek ‘De onzichtbare man’ er op naleest. Maar liefst doe ik wat ik wil doen, dus met licht kloppend hart en na drie rondjes wandelen het hartje neergelegd, op de moorkoppen, mmm. Mijn kloppend hart bleek voor niets want ik bleek mijn fototoestel vergeten. Maar ach, een taartafdeling bij AH ziet er uit als een taartafdeling bij AH. Punt.

Jubelende Juni Harten

Afgelopen weekend ging ik weer verheugd op weg naar het Hoge Noorden. In de trein hoorde ik een reizigster van rond de twintig Groningen zo omschrijven: Eerst heb je heeeeeeeeeeeeeeeeeel lang niks, en dan inene sta je midden in de stad, met er omheen weer helemaal niks. Alsof je op een eiland zit. Zij vond dat vreselijk. Misschien dat leeftijd hier een rol in speelt? Ik vind het nou juist één van dé pluspunten van Groningen. Als je bij George de deur uit stapt en de brug over rijdt beland je bijna direct in de weilanden, het platteland. Heb je meer zin in een terras dan loop je gewoon de andere kant op en daar bruist de stad je binnen 10 minuten tegemoet. Ik wil er wel wónen. Maar voor nu geniet ik tot in mijn tenen van mijn weekenden daar. Die staan tegenwoordig zo`n beetje synoniem voor skoettoetertochten. Van voor naar achter, van noord naar zuid. Van elk plekje wordt dubbel en dwars genoten. Groen, groen en nog eens groen. Oké, en wind, toch nog een klein minpuntje gevonden. Zaterdag deden we een rondje Noordwolde, Slochteren, Engelbert, als ik het goed onthouden heb. Maar eerst langs George zijn atelier, de vorderingen bekijken van zijn panelen voor het Pimp-je-Portiek-project. Het wordt echt zooooooooooooo sprokerig mooi! Ik heb er spontaan mijn eerste hArtKadootje achter gelaten, op een stoel met werkspullen van Rob. Rob is een vriend van George en helpt met het zagen van de panelen. Hij maakt ook supergave terrastafels met verstelbare-kaarsen-in fles, maar dit terzijde. Dit keer was het dus niet een willekeurige te vondeling leggen van een schilderijtje, maar een spontane. Als de vinder er maar blij mee is of er iets leuks mee doet!

Zondagochtend zijn we boeken wezen ruilen bij een Free Little Libary. Die hadden we op één van onze vorige skoettoetertochten ontdekt, in Ellerveen, vlakbij Bedum. Langs een nostalgisch weggetje met schapen staat een hemelsblauw kastje met boeken gesorteerd op Nederlands-, Engels- en Kindertalig. Je mag boeken lenen, ruilen of gewoon meenemen. Ik word daar als een kind zo blij van. De eerst keer hadden we natuurlijk niks bij ons om te ruilen, dus zijn we de volgende dag teruggereden om er alsnog een paar andere boeken achter te laten. Er stond een boek tussen met ervaringen van mensen die de stap van de grote stad naar het platteland gemaakt hebben. Die heb ik natuurlijk mteen meegenomen. En als extra blij heb ik er mijn tweede hARTkadootje achter gelaten. Ik ben benieuwd wie het vindt…

Ontroerd Hart

Laatst had ik een pakketje met twee hArtKadootjes (op verzoek) gestuurd naar een soort Blijf-van-mijn-Lijf huis (zie ook Harten Update). Ik kreeg zó een ontroerende reactie:

lieve claudia,

wat zijn ze mooi geworden, mijn dochtertje ligt met die van haar op dit moment te slapen ze wilt er geen afscheid van nemen om hem in de doos te doen.

ik wil je namens alle vrouwen en kinderen bedanken voor het mooie schiderijtje we hebben hem bij de voordeur opgehangen zodat iedereen hem elke dag kan bewonderen.

ze waren allemaal heel blij, maar vooral dankbaar. 

dus nogmaals heel erg bedankt!!

ik heb foto´s gemaakt alleen ik moet even uitvogelen hoe ik ze op de computer krijg en in een email, dus die volgen nog.

ik vind het zo lief van je als ik ooit eens geld heb zal ik je terug betalen!

Salam Hart

Vanochtend was ik al vroeg op pad, nu ja, op pad… naar de moskee aan de overkant in het park. Mijn dochter liep met haar fiets aan de hand even met mij mee, ik vind het altijd toch een beetje spannend ergens een hArtKadootje achter te laten. Ik heb het aan de deur gehangen, want alles was dicht, het was immers kwart over zeven. Niet dat ik er anders zomaar naar binnen had gedurfd, al moet het er wel heeeeeeeeeel mooi zijn, dat weet ik van mijn moeder. Zij is ooit wel binnen geweest, toen de moskee geopend werd, dat was in 2005. De naam van de moskee is Essalam, Salam betekent Vrede, mooi hè, het wordt ook gebruikt als begroeting.  Ik ben zeer benieuwd wie vandaag mijn hARTkadootje mag begroeten..

Groen Hart

Zo, vanochtend was ik even naar de stad, het was er het perfecte weer voor en wat heerlijk daar te zijn. De grachten, de bomen, vriend Erik tekenend aan de werf, dát is Utrecht in de Zomer voor mij. En langs bij de Groene Winkel, seitanbroodjes scoren, die behoren tot mijn top 11 der lekkernijen. Ik heb daar het groene hARTkadootje ‘Vrede’ achtergelaten, `k hoop dat het iemand een pietsie vrede brengt…