Vrolijke Valentijn

Het is een Vrolijke Valentijnsdag geworden. George ging al `s ochtends vroeg stukken vrolijker dan gewoonlijk naar zijn mondhygiëniste. De gedachte daar een hArtKadootje achter te laten was daar zeker debet aan. Dochter Nova ging met een tikkeltje meer spanning naar haar school dan anders, maar ze vond het vooral ook erg leuk. Eén van haar vriendinnen zag het kadootje meegenomen worden door een tweedejaars. Zelf vind ik het leuk, maar ook nog best spannend. Na drie winkels had ik het  bijna weer mee naar huis genomen.. Gelukkig maar van niet, getuige onderstaande reactie van Jeanine:

Al twee dagen loop ik te brommen. Ik word vast vergeten. Vergeten op Valentijnsdag. Ik vertel iemand die ik mijn hartenverhaal vertel. Ik weet de reactie eigenlijk wel. En gelijk heeft die persoon: wees lief voor jezelf een geef jezelf iets moois en liefs. Eventjes voel ik mij Mr. Bean die zichzelf een uitnodigingskaartje stuurt voor de teaparty met Teddy, zijn beer. Mmm…mr. Bean zijn op Valentijnsdag, dat is nou niet wat ik me voor ogen hield.

Het Valentijnvirus heeft mijn hart toch in de greep: Ik zet me over mijn gedachten heen en ga naar de bloemist om een mooie roos voor de buurvrouw EN voor mijzelf te kopen. De mooiste is voor mij. Ziezo! Voldaan leg ik mijn roos in de auto neer om vervolgens boodschappen te doen in de Albert Heijn, met Valentijn in mijn achterhoofd. Intuitief loop ik naar een kartonnen stellingkast om te kijken wat de Valentijnaanbiedingen in de bonus zijn. Ik pak iets op…en lees: Ik ben niet kwijt of verloren. He, ik kijk nog eens. Het is een schilderijtje van jou, Claudia….Zo leuk om niet vergeten te zijn op Valentijn!

`s Avonds heeft George ook nog een kadootje achtergelaten in zíjn Albert Heijn, boven op de geldmachine. Dat vind ik lekker ludiek, want zo een tegenhanger van het idee achter mijn project. En Ellie heeft haar kadootje achtergelaten op een bankje in het winkelcentrum van Lunetten, maar daar hoor ik dinsdag meer over. Ach, zo fijn, allemaal. Vandaag ben ik zo vrolijk, zo vrolijk, zo vrolijk.. zingt mijn hart nu al een paar dagen.

Valentijn, Harten & De Drie Valentino’s

Vandaag is het Valentijnsdag, een echte hartendag. Nu is het voor mij elke dag hartendag, maar vanuit een zo mooi gevuld hart is het blij geven. Als eerste heb ik vanochtend mijn dochter Nova een hARTkadootje gegeven, You are my Sunshine, heet het. En dat is ze zó voor mij. Zij heeft vandaag ook een hARTje mee om neer te leggen op haar school het Amadeus Lyceum. Waarschijnlijk komt ie daar in de binnentuin, onder de wensboom. Ik ben erg benieuwd, want een beetje spannend vindt ze het wel… George gaat vandaag twee kadootjes neerleggen in Groningen. En Ellie, mijn thuishulp sinds jaar en dag, zoekt een mooi plekje ergens hier in Utrecht. Leuk hoor, al die omgekeerde hARTendieven!

Ook erg leuk, was de vraag die ik van een naamgenoot kreeg (Hoi Claudia!), of zij hARTkadootjes-naar-wens kon bestellen voor Valentijn. Zij wil op deze manier haar ouders en broer&schoonzus bedanken voor hun steun. Nu was het wat kort dag, maar gelukkig had ik een setje twin-hARTen op voorraad en zelfs een bijpassend mini-hART, drie heuse Valentino`s dus. Hopelijk doet de postbode goed zijn best vandaag.

En dan nu bedenken, waar ik zelf mijn hartjes neer ga leggen…

Verjaardags Harten

Gister was ik jarig. Het was een fijne dag, met mijn kinderen vrij van school, mijn moeder op bezoek, vrolijke kaarten, lieve kadootjes en mooie berichten. Ik had het plan opgevat om `s avonds hARTkadootjes te maken voor Valentijnsdag, omdat, zoals ik mijn kinderen vroeger al leerde, het net zo fijn is om te geven als om te ontvangen. En zo geschiedde. Ik had mijn vriendin Inge uitgenodigd ter feestelijke ondersteuning en het werd een reuze gezellige avond. Zo gezellig, dat het schilderen er bijna bij inschoot. Dat kon natuurlijk niet, dus gingen we alsnog gedreven aan de slag. Het resultaat waren twee schilderijtjes, één onaf (die van mij), en één die met mijn vriendin mee naar huis ging omdat ze `m zo mooi vond. Erg opgeschoten voor Valentijnsdag ben ik dus niet, maar het was een leuk en gezellig experiment en een bijzondere manier van verjaardagvieren.

Gisteravond kreeg ik ook mailtjes als reactie op mijn artikel in het tijdschrift Vriendin. Dat was verrassend, want ik dacht dat het er pas volgende week met Valentijnsdag in zou staan. Vanmorgen dus, huphup, naar de winkel gesneld, en ja hoor, ik sta er in, in het nummer van 6 februari. Als dat me geen topverjaardagshARTkado is!

Sterren Harten

De eerste in 2013 gemaakte hARTenschilderijtjes hebben het nest verlaten. Het zonnige koppel ‘You are my star’ zocht een nieuwe warme plek. Dus fietste afgelopen donderdag mijn eigen zonnetje George naar het Floreshuis, dat is een buurthuis bij hem in Groningen. Hij kent het daar goed, want hij heeft er destijds een logo voor-om-het-gebouw-heen-gemaakt. Ook heeft hij daar geëxposeerd met zijn Stephen King boek-illustraties en opgetreden met zijn band Dean. Zonnig en cool tegelijkertijd, een smeltende combinatie. Het zonnigst van al vind ik de Griekse muurschilderingen die hij daar gemaakt heeft, en dat terwijl het kerstvakantie was. Echt, je waant je er even helemaal lekker ver weg van hier. Daar wilde het hARTkadootje wel achtergelaten worden. Het werd meteen al met een brede glimlach gevonden door de nieuwe zakelijk leider Gijs Jansen. Hij schrijft bij ‘hARTado/Reacties’  dat het schilderijtje eerst een poosje in het buurthuis zal blijven hangen en dat hij daarna gaat bedenken wat er verder mee te doen. Spannend hè, voor het kadootje.

Het andere sterrenhARTkadootje had ik afgelopen zaterdag mee naar de stad genomen, toen ik George ging ophalen van de trein hier in Utrecht. We belandden in Café de Postillon. Dat is een oud bruin café waar je al 2 eeuwen lang (!) een biertje kunt drinken en een praatje kunt maken. Het zit er meestal vol, maar dat is juist zo gezellig, want je schuift gewoon aan bij anderen aan een tafeltje. En zo kwamen wij in gesprek met een stel dat dacht ons ergens van te kennen, maar wij dachten toch van niet. Desondanks werd het een erg gezellig uurtje en vertrokken we met een warm en zonnig hart. En zo besloot ik  het kadootje maar bij hen te leggen..