Bescheiden Belgen, eeen Kado-Wensput en Blije harten

En ik maar denken dat ik druk en onderweg ben… Sponsorman-Han, díe reist wat af. Dat houd ik sinds kort allemaal bij aangezien hij dan vaak een hARTkadootje op komt halen. Zo ging hij afgelopen weekend naar Genk, een ziekenhuis in België, waar hij een training zou gaan geven voor (voor hoeveel ook alweer Han?) een stuk of 2000 mensen, dacht ik. Hij schreef me dat hij het pakje op vrijdag had neergelegd en dat er heel veel bekijks voor was, maar dat het er zondag bij vertrek nog lag. Belgische bescheidenheid? Een ander pakje heeft hij achtergelaten in een ziekenhuis hier in Utrecht, het UMC. En dat op wel een heel bijzonder plekje, op de rand van een wensput. Dan ben je in elk geval verzekerd van één kadootje.

Het opbouwen van mijn nieuwe expositie is inmiddels achter de rug, al ben ik nog even in de omschakelfase. Morgen gaat het pand weer open voor publiek, en ik hoop dat mensen een beetje warm in hun hart van mijn schilderijen worden. Ik heb bergen kleine hARTkadootjes gemaakt, een deel om weg te geven en een deel om te verkopen, opdat men zélf weg kan geven, want daar word je hart ook blij van, toch? Mijn hart was al blij,  en dat is te zien, m’n doeken spatten bijna van de muur af van plezier en de liefdeslust! (foto`s volgen, hopelijk, nog)

De Weken staan Bol van Vol

Bolvolle weken hier, en zo is het goed. Mijn hARTkadootjes reizen alle kanten op. Een twin-schilderijtje is  terecht gekomen in weer een ziekenhuis, het LUMC in Leiden. Een klein feestelijk hartje heb ik  meegegeven aan een vriend om er een goed plekje voor te vinden in Haarlem. En twee zijn er helemaal afgereisd naar België. Ik zou bijna wensen zelf een pakje te zijn.

Ook kreeg ik een leuke mail, met de vraag of hARTkadootjes ook gemaakt kunnen worden op bestelling. Het ging om de twin-schilderijtjes, ééntje om zelf te houden en de bijbehorende als verrassing voor… Hoe romantisch! Ik heb er een nieuwe pagina voor aangemaakt: hARTkado naar Wens.

Morgen ga ik mijn nieuwe expositie opbouwen in Zwolle, in het Oude Postkantoor, met dank aan Aandachtvoorlevenskunst.nl.  Mijn opbouw medewerkster van het eerste uur en zielsvriendinnetje Sylvia is gelukkig ook weer van de partij. Zij geeft mij de rust en inspiratie die ik dan nodig heb, naast natuurlijk alle praktische hulp en samendeel plezier.

En dan belde er nog iemand van de krant, van het AD/UN. Of ik mee wil doen aan de rubriek  ’Het Utrecht van..’. Nou, dat lijkt me best erg leuk, dus nu is het bedenken wat en waar dan mijn favoriete plek van Utrecht is…

Romantisch Kadootje

Het was dus zomaar inene wonderlijk winters buiten. En hoezeer ik daar van geniet! Mijn romantisch hartje komt dan helemaal tot leven, leven als in een sprokenboek. En helemaal en totaal als ik met mijn grote kado-man George op stap ben. Hij voerde mij mee naar het o zo romantische Noorderplantsoen, in de o zo romantische stad Groningen. Vol leven en groen in de zomer, verstild en wit in de -bijna- winter. Weergaloos genieten, en dus  een weergaloze plek voor het achterlaten van een hArtKadootje…

Openbaar Kado

Vandaag nam ik de trein weer naar het Hoge Noorden, ditmaal door Winterwonderland, met twee pakjes op zak. Nu ja, drie, maar één ervan was een verjaardagskadootje. Leuk om tijdens de reis te mijmeren over hoe en waar zo een hARTkadootje terecht zal komen. Meestal vertelt zich dat vanzelf. En ja, zo ook deze keer, meteen bij aankomst al op het station van Groningen. Want wat is het eerste wat ik daar meestal doe (na een warm en stevig omarmonthaal)? Het bezoeken van het openbaar toilet. Nu is daar op zich niet heel veel bijzonders aan, de openbare toiletten zijn in Nederland zo overal een beetje hetzelfde, schoon, helder en 50 cent, maar deze is voor mij toch heel speciaal geworden, omdat het bij mijn liefdesfeestweekenden is gaan horen én omdat er altijd heel toepasselijk een  feestelijk kaarsje brandt…

Sinterklaas (krijgt een) Kado

Vandaag was Sinterklaas jarig. Normaal zit hij dan met zijn vermoeide voeten in een bakje water en gaat dan rustigjes op Spanje aan, maar vandaag kwam hij speciaal voor mijn nichtje Sophie op zijn verjaardag bij haar langs in Houten. Dat kwam zo: zij heeft een zware longontsteking gehad en daardoor moest zij al haar zesde verjaardagsfuifjes afzeggen, hoe sneu is dat. Ook het vieren van het Sinterklaasfeest afgelopen zaterdag kon niet doorgaan. Dubbeledubbelse sneu dus. Dat kan natuurlijk niet, en dus heeft mijn zus Sinterklaas gebeld of hij misschien nog ergens een piepklein gaatje had. Dat had hij niet, zijn Grote Boek stond he-le-maal vol met afspraken. Maar Sinterklaas is een écht Grote Kindervriend, en zo maakte hij speciaal op zijn verjaardag een uitzondering en kwam op bezoek.

Spannend was dat ook. Want raad maar wie er ook bij de Sint werd geroepen. Ik dus. Hij bleek zelfs van mijn hARTkado-project af te weten en vond dat erg leuk. Daar moest ik wel van blozen. Nu had ik toevallig een pakje bij me, die zou mijn zwager op zijn reizen door het land ergens voor me gaan achterlaten, en Sinterklaas wilde die graag zien. Toen kreeg ik een hartverwarmend idee, want wie kun je nu beter een kado geven, dan iemand die op zijn eigen verjaardag pakjes uit komt delen…

Van Pieterburen naar Ede

Zoals geschreven, ging Han Franssen de laatste novemberdag van dit jaar voor zijn werk naar de zeehondencrèche in Pieterburen. Hij helpt hen met longziektes en ontwikkelt daarvoor beademingskapjes op maat. Aangezien de eerste patiënt veel tijd nodig had, konden de vervolgbezoeken aan het UMCG en het ziekenhuis in Drachten niet meer doorgaan. Maar de eerste heeft een wel extra bijzonder plekje gekregen!

Een paar dagen later kwam ook pakje twee goed terecht,  in het NH hotel/Congrescentrum de Rheehorst in Ede, op het congres voor moeder en kind. Zijn naam ‘Into the Silvery Green’ komt tussen al dat rood wel heel goed op z’n best, maar veel liever nog wordt hij gevonden en meegenomen…