Verwonderd en Verrast

Vandaag verscheen er een artikel over het hARTkado in SN, de Utrechtse Straatkrant. Mike Platenkamp schrijft voor deze krant over de paradijsvogels en zwarte parels in het cultuurlandschap (zie ook: mikeplatenkamp.nl).  Verleden week zat hij zowaar als kado op mijn stoep. Dát was een verrassing! Er volgde een mooi gesprek en interview over mijn beweegredenen hieromtrent, zoals die daar zijn: verwonderen en verrassen.

En dus ging ik vandaag op pad om bij mijn locale straatkrantverkoper twee exemplaren te veroveren. Ook hij was verwonderd en verrast, twéé kranten?! Jaha, één voor mij en één voor mijn moeder. En, ietwat verlegen maar ook met blijde: Ik sta er in! Toen ik bij mijn fiets stond en nog even achterom keek, zag ik hem een nieuw exemplaar uit zijn tas halen en al bladerend op zoek gaan naar…

Wat een bijzonder ook zelf zo verrast en verwonderd te worden!

Ik ga op weg en ik neem mee…

Han Franssen is vandaag op weg naar het Noorden en zal daar voor zijn werk drie bijzondere locaties aandoen: Zeehondencréche Pieterburen, ziekenhuis  UMCG (Groningen) en het ziekenhuis Nij Smellinghe in Drachten. Alledrie bijzonder geschikt ook voor het achterlaten van een hARTkadootje leek hem, en zo ook mij, dus neemt hij mee………

Over Feest, keramiek en sympathieke plek voor Day & Night

Dát was een leuke en bijzondere week! Op stap met Han-de-Sponsorman voor nieuwe materialen, mijn nieuwe expositie in Zwolle af- en doorgesproken met Gretha-Braakhekke-Steenbergen (nadere informatie volgt) en als toetje lag daar Mike Platenkamp ingepakt als kadootje voor mijn voordeur om een interview af te nemen over mijn hARTkado-project. Wat een feest.

En zo nam ik gister, geheel in feeststemming, de trein naar Groningen, naar mijn eigen hele grote hARTkado George. Met een schilderijtje in mijn tas, want ja, als je zoveel krijgt, wil je ook graag geven.  Het vinden van een mooi plekje ging vlot. We waren nog niet koud van het station af of we  zagen de deur van een soort galerie uitnodigend openstaan. Het bleek een atelierwinkel, Coehoorn-Keramiek, met allemaal prachtig kleurrijke eigentijdse kunstwerken van verschillende keramisten. Heel mooie dingen met heel verschillende prijzen. ‘Het streven van de winkel is laagdrempeligheid.’ Dat vertelde ons Lyda Smit, de eigenares die daar achterin lekker zat te werken aan eigen keramkiekkunst. ‘In een heuse galerie komen meestal mensen die gericht zijn op kunst. Maar het is zo leuk als een breed publiek het kan zien én kopen, bijvoorbeeld als kadootje.’  Super sympathiek dus.

En zo kwam het langzaam in mijn bolleke opborrelen om misschien wel dáár mijn hARTkadootje achter te laten…  In dit geval wilde ik daar natuurlijk wel toestemming voor vragen. Het riep in eerste instantie enige aarzeling op bij Lyda. Zoals ik wel vaker ontmoet. Waarom doe je dit, is het een promotieding, waarom zou je iets gratis weggeven, dat kost toch tijd, geld, etc.  Het schijnt nog niet zo makkelijk mensen te overtuigen dat je gewoon iets weg wilt geven, mensen blij wilt maken, de wereld een ietsiepietsie kleurrijker wilt maken. Na enig uitleg werd het al snel wél gesnapt en werd er enthousiast een mooi plekje gevonden voor ‘Night & Day’, tussen de keramieken, vlakbij de ingang. Daar ligt hij nu dag en nacht lekker naar buiten kijken, totdat hij gevonden wordt door vast een heel sympathiek iemand…

Glimlachende Bromsnor

Gisteren was het een dubbele hArtKadodag. Het leek me leuk om tijdens mijn inkopen met Han Franssen een kadootje ergens achter te laten, zodat hij meteen kon zien hoe het project dat hij sponsort in zijn werk steekt. Dat is op zich heel eenvoudig: je gaat ergens heen, legt het pakje neer en je gaat weer verder. Gister was dat in het winkelcentrum van Kanaleneiland. Het was snel gevonden en meegenomen, dat zagen we toen we weer uit de winkel kwamen. Maakt wel nieuwsgierig hoor, wie vindt het en wat gebeurt er verder mee..

Sommige hARTkadootjes reizen graag wat verder door het land. Dat kwam goed uit, want Han ging voor zijn werk naar het Catharina ziekenhuis in Eindhoven en wilde er daar wel één neerleggen. Dat dat niet altijd even eenvoudig gaat als ik dacht, ondervond hij ter plaatse:

“… Het is in de wachtkamer van de afdeling radiotherapie(waar patiënten bestraald worden) in het Catharina ziekenhuis Eindhoven. Terwijl ik binnenkom, viel ik al gelijk op, goh mooi pakje (ik denk dat ze het over jouw pakje hadden en niet het kostuum dat ik aangetrokken had). Ik leg het in de lege wachtkamer en maak een paar foto’s. Word ik opgemerkt door de bewaking. Wat doet u hier eigenlijk. Dus ik leg het uit. Ik heb al veel vreemde verhalen gehoord, zegt de interne bromsnor, hier geloof ik niets van. Kijk zelf maar, nodig ik hem uit. Na enig onderzoek kon er zelfs een glimlach vanaf. Dus wie weet bij wie het terecht gaat komen…”

Zo een verhaal tovert nou een glimlach in míjn hart.

Op Stap…

Het zat al een tijdje in de planning, maar vandaag kwam het er dan eindelijk van.. Op stap met Han Franssen, spontane sponsor van het hARTkado project. Hij hoorde van mijn plan om ‘zo maar en helemaal voor niets’ schilderijtjes te gaan maken en weggeven in deze tijd waarin alles juist zo om geld lijkt te draaien en vond het een mooi en vernieuwend idee. Zelf is hij ook altijd bezig met mooie en vernieuwende dingen (zie: www.allmedical.nl) en zo bood hij aan hier aan bij te dragen.  Over harten gesproken: dan heb je je hart op een mooie plaats!

Drie winkels in en uit, volgeladen aan al onze armen, zeer doeltreffend en super gezellig. Doekjes, verf, vernis, inpaksels en versierselen. Oftewel: ik kan weer aan de slag. Op naar nog heel veel meer verrassingskadootjes .

Raak…?

Dit weekend is het Smartlappenfestival in Utrecht. Eén van mijn favoriete festivallen. Lekker loud en faut meeblèren  en genieten  al dan niet vals sentiment. Het ráákt me. Zo graag word ik geraakt. En daar past heel mooi een hARTkadootje bij, want ik raak ook graag een ander, en je weet maar nooit, misschien lukt het op deze manier wel weer een  ietsiepietsie…

De eer is aan Dinie`s Party, dat lijkt me een fijn feestelijke foor fandaags festival!

Refelct Yourself in de vroege morgen

Sinds maandag lag het nieuwste weg te geven hARTkado ‘Reflect Yourself’ mooi ingepakt te wachten. Gister was ik geheel niet lekker, maar ze dwarrelden alvast de hele dag door mijn migraine bolleke: ‘waar o waar’. Nu kun je ze natuurlijk overal neerleggen, ze zijn regendicht ingepakt en ook het informatie kaartje heeft een plastic laagje, maar ik vind het leuker daarover na te denken. Daar zit ook een valkuil in, ondervond ik bijna vandaag..

Ik had vanmorgen vroeg bedacht dat het aanleunwoningencomplex Rijnen Borch hier in de straat wel een fijne plek zou zijn. Veel mensen en aanloop, dus goede kans op iemand blij. Ik merkte ook dat het door m’n hoofd schoot dat ik dan wel niet zo snel een reactie zou krijgen op het kadootje, want: ‘deze oudere bewoners hebben vast geen computer’ en/of weten niet goed er mee om te gaan’. Ai, wat een aanname! En! Nog!  Hoe en waarom ben ik dit project begonnen..  Niet om de reacties op een blog, hoe benieuwd en fijn dan ook te lezen, maar om het pure beginsel iemand blij te maken met een verrassend en onverwacht kadootje. Reflect Yourself, passender had ik het derde kadootje niet kunnen kiezen.

 

Crazy Heart reist per trein

Het tweede hARTkado ging wel op de officiële startdag 11-11 de wereld in. Het was het twindoekje van het kado  van afgelopen vrijdag. Sommige hARTen worden in paren gemaakt en dragen dan dezelfde naam. Zo is er een Crazy Heart 3A en een Crazy Heart 3B. Vandaag was het de beurt van 3B en deze heb ik in de toen nog lege trein van Groningen naar Utrecht gelegd.  Het lag er me daar een partij feestelijk bij!

Aangezien ik zelf ook met die trein mee ging, heb ik voorzichtigjes vanuit een stil hoekje kunnen kijken wat er mee gebeurde. Dat was -nog?- niet heel veel. Het werd verplaatst van het tafeltje naar de bank, en daar werd het weer enkele keren verplaatst voor en door nieuwkomers. Telkens hoorde ik iets van een kleine uitwisseling in de trant van: ‘Is dit van U? Nee hoor, dat lag hier al.’ Dat is het voordeel van een stiltecoupé, dan kun je het goed verstaan als er iets wordt gezegd. Uiteindelijk waren alle plekken bezet en werd het hARTkadootje door een dertigster voorzichtigjes op de grond neergelegd. Voor zij de trein uit ging, legde ze het weer zorgvuldig op de bank. Daar verdween het op de schoot van een wat oudere dame, en stapte ik zelf ook uit…

Het eerste hARTkado is gelegd!

De Crazy Hearts werden als eerste de wereld in gebracht. De officiële start was gepland voor vandaag, 11-11, maar het eerste hARTkadootje is onverwacht vervroegd neergelegd, en dat had een goede reden…

Afgelopen vrijdag  had ik een afspraak voor het doorspreken van mijn nieuwe expositie bij Samen in ‘t Oude postkantoor op de Nieuwe Markt. Ik had me erg verheugd weer een keer naar Zwolle te gaan. Ik heb daar mooie herinneringen liggen. Toen ik  George net had leren kennen, hadden wij daar onze afspraakjes, een uur reizen voor beide vanaf onze woonplaats. Aan de voet van de Groene Engel op de Grote Markt hebben we oeverloos gekletst en gelachen. De Groene Engel is ons goed gezind geweest. Hij is onze vriend. Na 16 maanden konden wij hem eindelijk weer de hand schudden, wat een feest!  En ja, waar kun je een hARTkadootje beter leggen, dan aan de voeten van een engel….

Het project werkt! Ik kreeg deze hartverwarmende reactie van Greet:

Wat een hartelijk welkom voor ons! Wij gingen gisteren voor ‘t eerst in Zwolle een stadswandeling maken en moesten daarvoor naar de Grote Markt. Zie ik daar een kadootje liggen op het kunstwerk het mannetje. Je had me moeten zien staan. Ik pakte het op, bekeek en las het, legde het weer terug, dacht nog “wat leuk”, en liet je boodschap tot me doordringen. Toen kreeg ik een heel verrast gevoel, heb ik het weer opgepakt, weer bekeken, en besloot het mee te nemen voor de vriendin van mijn zoon waar ik voorzichtig een hartelijke band mee op zou willen bouwen. Dank je wel! Wat een leuk idee om op deze manier mensen te verrassen. Ik loop al een hele dag ervan te genieten. Hartelijke groet en veel succes met je aktie.